Pakhuis de Zwijger

Pakhuis de Zwijger

Knooppunt van duurzame ontwikkeling. Eind twintigste eeuw ging de Piet Heinkade op de schop. Historische pakhuizen verdwenen, moderne appartementencomplexen en kantoren verschenen. Pakhuis de Zwijger (1933) hield dapper stand, als enige overgebleven pakhuis dat gebouwd is in het interbellum (tussen WO I & II). De Zwijger is betonbouw en een populair voorbeeld van de architectuurstijl ‘zakelijk expressionisme’. Opmerkelijk zijn de draagconstructie van paddenstoelenkolommen en de zogenaamde ‘uitkraging’ boven de fundering voor en achter. In de laatste decennia van de 20e eeuw was er dankzij de kraakbeweging veel culturele activiteit; popmuzikanten waaronder Loïs Lane en Herman Brood hadden er een repetitieruimte. Het gebouw vormt tegenwoordig een in het oog springend knooppunt van de culturele industrie en platform voor duurzame maatschappelijke innovatie. Dat op het dak zeer een vooruitstrevend ontwerp van zonnepanelen het pand voor een deel van energie voorziet, sluit naadloos aan op de rol van De Zwijger als baanbrekende broedplaats. Stadsherstel restaureerde en herbestemde het pand in 2005.

Related Blogs

Als onverwachte parel aan de gracht. Te midden van de statige woningen aan de Prinsengracht staat voor wie goed kijkt een bijzonder geslaagd neoclassicistisch bouwwerk. Deze kolos aan de Prinsengracht verstopt...
Stoere nostalgie van nautische industrie in de Kromhoutwerf. Ronkende motoren en de geur van oude industrie verraden de ruige geschiedenis van deze monumentale hallen. In een gebied waar het ooit...
De Hermitage Amsterdam bestaat sinds 2009, in een gebouw dat 324 jaar een tehuis voor ouderen was. De Diaconie der Protestantse Gemeente liet hier een ‘besjeshuis’ bouwen, dat in 1683...